1. Η καταγωγή σκύλου-κύνα

2. Η Εξέλιξη του σκύλου-κύνα

3. Επανεξέταση της Καταγωγής του σκύλου

4. Βίοι Παράλληλοι

1. Οι περιπέτειες της λέξης Μολοσσός

2. Η εξέλιξη των Βραχυκεφάλων

1. Σχέση ανθρώπου-ζώων

2. Σκύλος-κύνας και ανθρώπινη κοινωνία

3. Η κυνοφιλία στην Ευρώπη

1. Η όραση του σκύλου

2. Η Ακοή του σκύλου

3. Η Οσμή του σκύλου

4. Ρύγχος - εγκέφαλος - Θερμορύθμιση

5. Παλαιονευρολογικη μελέτη του εγκεφάλου των Canidae

 

Λογότυποσ κυνοπαιδεία
English
Αρχική σελίδα
Επιστροφή στα άρθρα
Έρευνα μελέτες
copyright 2006-Cynopedia.com
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Dr. Pashaud

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΞΗΜΕΡΩΣΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΚΥΝΟΛΟΓΙΑ

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΣΤΑ ΖΩΑ

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ "ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΙΑ"

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Η ακοή του σκύλου.
Για να καταλάβουμε πώς ακούνε τα σκυλιά, θα πρέπει να καταλάβουμε την ανατομία του αυτιού.  Το αυτί στο σκύλο είναι παρόμοιο με αυτό σε όλα τα θηλαστικά, διαφοροποιημένο ανάλογα με την εξελικτική προσαρμογή του σκύλου.
Δομή του αυτιού
Τα κουτάβια γεννιούνται κωφά. Μέχρι την ηλικία των 10 ημερών τα αυτιά είναι κλειστά και χρειάζεται να φτάσουν περίπου στις 15 ημέρες για να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται κάποιους ήχους και μέχρι το τέλος του πρώτου μήνα ολοκληρώνεται η ανάπτυξη και του εσωτερικού αυτιού ώστε η αίσθηση της ακοής να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά.
Αποτελείται από τέσσερα μέρη, το πτερύγιο (εξωτερικό ηχείο), τον εξωτερικό ακουστικό πόρο, το μέσω αυτί και το έσω αυτί.  Ανάλογα με την φυλή σκύλου έχουμε και διαφορετικό πτερύγιο που έχει την ικανότητα να κινείται ανεξάρτητα το ένα από το άλλο.
Το πτερύγιο είναι γεμάτο με πολλούς μύες για τον έλεγχο των κινήσεων, πολλά αιμοφόρα αγγεία που συμβάλουν στην ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος (μαζί με το λαχάνιασμα και την εφίδρωση από τα πέλματα) και νεύρα.  Είναι ως επί το πλείστον από χόνδρο και καλύπτεται με δέρμα. Το εξωτερικό τμήμα  συνήθως καλύπτεται από τρίχες και το εσωτερικό μέρος ανάλογα με την φυλή μπορεί να είναι γυμνό η μερικώς τριχωτό.  Περισσότερα από 18 μύες  βρέθηκαν στον ελέγχουν  την κίνηση στην βάση του αυτιού επιτρέποντας  την καλύτερη δυνατή είσοδο του ήχου (σαν δορυφορικό πιάτο). 
Το εξωτερικό αυτί ή κανάλι του αυτιού είναι ένας σωλήνας χόνδρου  επενδεδυμένος τόσο με αποκριτικούς αδένες όσο και σμηγματογόνους αδένες  που παράγουν μια προστατευτική επικάλυψη σαν κερί την κυψελίδα. Αυτός ο σωλήνας από χόνδρο είναι αυτό που λέμε εξωτερικός ακουστικός πόρος.
Το μέσω αυτί αποτελείται από τρία μικρά οστά που ονομάζονται σφύρα, άκμονας και αναβολέας.  Ένας σωλήνας,  που ονομάζεται ευσταχιανή σάλπιγγα συνδέει το στόμα με το μέσο αυτί και επιτρέπει στον αέρα να εισέλθει στο μέσο αυτί βοηθώντας στην εξισορρόπηση πίεσης στο τύμπανο. (το αντιλαμβανόμαστε όταν ανέβουμε μεγάλο υψόμετρο σε σύντομο χρονικό διάστημα, που βουλώνουν τα αυτιά μας και χρειάζεται να ανοίξουμε το στόμα για να εξισορροπηθεί η πίεση)
Το εσωτερικό αυτί περιέχει τον κοχλία, προθάλαμο και ημικυκλικά κανάλια. Ο κοχλίας είναι γεμάτο με ρευστό που ρέει πέρα ​​δώθε με εξειδικευμένα κύτταρα σαν μαλλιά που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση ηχητικών δονήσεων που μεταφέρονται άμεσα μέσω του ακουστικού νεύρου στον εγκέφαλο. Τα μικροσκοπικά τριχωτά κύτταρα δονούνται ανάλογα με την ακριβή συχνότητα ήχου που λαμβάνουν. Τα ημικυκλικά κανάλια είναι τα όργανα που γεμίζουν με υγρά και χρησιμοποιούνται για να διατηρηθεί η ισορροπία του οργανισμού με το περιβάλλον. Οποιαδήποτε μετατόπιση στη θέση της κεφαλής, μετατοπίζει το υγρό και ανιχνεύεται αυτή η αλλαγή θέσης από τον εγκέφαλο. Αυτό πληροφορεί το σκυλί για την θέση του σώματός του. (Δηλαδή λειτουργεί όπως το αλφάδι του χτίστη που σε όποια θέση και αν τοποθετηθεί, η φυσαλίδα του αέρα είναι πάντοτε σε οριζόντια θέση και πάνω.)
Τι ακούνε τα σκυλιά
Επικρατεί η άποψη ότι τα σκυλιά αντιλαμβάνονται τους ήχους καλύτερα από ότι ο άνθρωπος, αυτό όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Η αλήθεια είναι ότι αντιλαμβάνονται λίγο καλύτερα τον ήχο , ".....ίσως μερικές εκατοντάδες φορές καλύτερα" και κάποιας συχνότητας ήχους μπορούν να τις αντιληφθούν με καλύτερο τρόπο, αναφέρει ο Coren.
Ουσιαστικά ο σκύλος μπορεί να ανιχνεύσει καλύτερα πολύ υψηλές συχνότητες ήχων, όπως αυτούς που προκαλούνται από το θρόισμα των φύλων ή το θόρυβο των τρωκτικών όταν βαδίζουν σε ξερά φύλλα και τις συριστές κραυγές των μικρών θηραμάτων, που φαίνεται αυτή η ευαισθησία να είναι αποτέλεσμα της προσαρμογής στο κυνήγι αυτών των μικρών ζώων για την διατροφή και επιβίωση του σκύλου. Η ικανότητα  αυτή κυμαίνεται μεταξύ 3.000 hz και 12.000 hz  στο σκύλο. (Coren, 2004).
Καθορισμός κατεύθυνσης και απόστασης
Τα σκυλιά έχουν ένα μοναδικό τρόπο για τον προσδιορισμό της κατεύθυνσης του ήχου. Χρειαζόταν αυτή την ικανότητα να βρουν θήραμα και το σήμα για επικείμενο κίνδυνο επιτρέποντάς τους να καθορίζουν την κατεύθυνση διαφυγής.  Η ικανότητα των σκύλων να προσδιορίσουν την κατεύθυνση του ήχου οφείλεται στην διαφορετική θέση των αυτιών. Αυτό γίνεται κατανοητό γιατί "ο ήχος που φθάνει στο εγγύτερο αυτί θα είναι ελαφρώς δυνατότερος ... και στη συνέχεια ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αργότερα φθάνει στο πιο μακρινό αυτί."  Η χρονική καθυστέρηση μεταξύ των δύο αυτιών είναι αυξημένη για σκύλους με μεγαλύτερα κεφάλια. Η αυξημένη απόσταση μεταξύ των δύο αυτιών παρέχει αυξημένο πλεονέκτημα για τον προσδιορισμό της απόστασης που προέρχεται ο ήχος.
Όπως στον άνθρωπο, η ικανότητα των σκύλων να ακούνε μειώνεται με τον χρόνο.  Άλλες μορφές απώλειας ακοής προέρχονται από λοιμώξεις του αυτιού, τραύμα, δυνατούς θορύβους, κληρονομικότητα, την απόφραξη που προκαλείται από την υπερβολική κυψελίδα, ξένα σώματα και οι λοιμώξεις από ορισμένα φάρμακα.  Η εκ γενετής κώφωση παρουσιάζεται σε συγκεκριμένες φυλές όπως, στον Αυστραλιανό ποιμενικό , Τον μεγάλο Δανό και στα Δαλματίας και έχει συνδεθεί με το γονίδιο "merle"  που είναι υπεύθυνο για τους χρωματισμούς αυτούς που ονομάζουμε blu merle και παρουσιάζουν διάστικτα χρώματα στο σώμα. (Lindsay, 2000).
Η θέση και το σχήμα των αυτιών ποικίλει ανάλογα με την φυλή, έτσι βρίσκουμε αυτιά όρθια, είτε μυτερά ή στρογγυλεμένα στην άκρη, στενά, ή φαρδιά, ημιόρθια και πεσμένα. Για τα πεσμένα εντελώς αυτιά υπάρχουν πολλές απόψεις σχετικές για το λόγο που τα αυτιά ενός θηρευτή είναι πεσμένα. Γνωρίζουμε ότι κανένα ζώο σε άγρια κατάσταση δεν έχει πεσμένα αυτιά, ενώ πολλά σκυλιά έχουν τόσο πεσμένα αυτιά που πλέον δεν είναι σε θέση ούτε να κινηθούν με άνεση λόγω μυϊκής ατονίας και βάρους, εξαιτίας του μεγέθους τους.  Από πολλούς θεωρείται αποτέλεσμα της καλλιέργειας από τον άνθρωπο και ειδικά για τις ιχνηλατικές φυλές και θεωρείται ότι τα μεγάλα φαρδιά και πεσμένα αυτιά λειτουργούν ως χοάνη εγκλωβισμού των οσμών γύρω από το ρύγχος διευκολύνοντας έτσι την σύλληψη τους. Για άλλους τα πεσμένα αυτιά δεν είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης καλλιέργειας αλλά μια φυσική επιλογή και την βρίσκουμε και σε σκυλιά  πολύ πριν ο άνθρωπος ξεκινήσει την καλλιέργεια στα σκυλιά (Αιγυπτιακές μούμιες) και θεωρούν ότι απλά η ακοή έχει μειωθεί χάρης των άλλων ικανοτήτων του σκύλου, όπως η όσφρηση, όραση, γεύση.
Γενικά πάντως τα όρθια και μυτερά στην άκρη αυτιά χαρακτηρίζουν θηρευτές που συλλαμβάνουν ήχους χαμηλής συχνότητας και θηρεύουν κατά κανόνα και μικρότερα θηράματα από τους ίδιους, ενώ τα σκυλιά με όρθια και στρογγυλεμένα αυτιά στις άκρες, είναι ως επί το πλείστον θηρευτές μεγαλύτερων από αυτούς θηραμάτων. Δηλαδή η αίσθηση του ήχου για να γίνει αντιληπτός ανάλογα με την συχνότητα του, επιβάλει και το αντίστοιχο σχήμα του οργάνου σύλληψης ώστε  το αποτέλεσμα να είναι το καλύτερο. Η Θέση των πτερύγων (ακοή), η θέση των ματιών (όραση) και ο τύπος των δοντιών (διατροφή) είναι αυτά τα μεγέθη που καθορίζουν  το σχήμα και το μέγεθος του κρανίου.
Εκτός από όλα αυτά, το αυτί αποτελεί και έναν καλό δείκτη συναισθημάτων του σκύλου. Π.χ. όταν ο σκύλος κρατάει τα πτερύγια των αυτιών του διαρκώς διπλωμένα προς τα πίσω και όταν οι άκρες των αυτιών δείχνουν προς τα εμπρός και προς τα κάτω, μιλάμε για αναστατωμένο σκύλο. Όταν οι άκρες δείχνουν προς τα κάτω και πλαγίως, μιλάμε για αναστάτωση και περιέργεια του ζώου.