1. Η καταγωγή σκύλου-κύνα

2. Η Εξέλιξη του σκύλου-κύνα

3. Επανεξέταση της Καταγωγής του σκύλου

4. Βίοι Παράλληλοι

1. Οι περιπέτειες της λέξης Μολοσσός

2. Η εξέλιξη των Βραχυκεφάλων

1. Σχέση ανθρώπου-ζώων

2. Σκύλος-κύνας και ανθρώπινη κοινωνία

3. Η κυνοφιλία στην Ευρώπη

1. Η όραση του σκύλου

2. Η Ακοή του σκύλου

3. Η Οσμή του σκύλου

4. Ρύγχος - εγκέφαλος - Θερμορύθμιση

5. Παλαιονευρολογικη μελέτη του εγκεφάλου των Canidae

 

Λογότυποσ κυνοπαιδεία
English
Αρχική σελίδα
Επιστροφή στα άρθρα
Έρευνα μελέτες
copyright 2006-Cynopedia.com
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Dr. Pashaud

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΞΗΜΕΡΩΣΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΚΥΝΟΛΟΓΙΑ

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΧΡΩΜΑ ΣΤΑ ΖΩΑ

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ "ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΙΑ"

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Το κείμενο αυτό αποτελεί τμήμα μιας αγγλόφωνης εργασίας που είχα κάνει την δεκαετία το ΄80 με τίτλο «Η Φυσιολογία της Εξέλιξης» και την συμπληρώνω τώρα με νεώτερες εξελίξεις που θα δημοσιευτούν στο cynopedia.com.
Για να αντιληπτός ο ρόλος του χρώματος στο τρίχωμα (γούνα), ας ξεκινήσουμε με λίγα βασικά περί τρίχας.
Η τρίχα (φωτ. 1) είναι νηματοειδές βιολογικό υλικό που φύεται από το δέρμα. Αποτελείται από την πρωτεΐνη κερατίνη. Υπάρχουν δύο είδη τριχών, οι τελογενείς, που είναι παχιές και μακριές και οι χνοώδεις που είναι λεπτές και κοντές και αποτελούν το χνούδι (φωτ. 2).
Ο θύλακας της τρίχας είναι το σημείο στο δέρμα από όπου φύεται η τρίχα. Στο θύλακα είναι προσκολλημένοι σμηγματογόνοι αδένες που εκκρίνουν το σμήγμα, ουσία που λιπαίνει τις τρίχες και το δέρμα. Στο θύλακα επίσης αναρτάται και ένας μυς, ο ορθωτήρας μυς της τρίχας που μπορεί και σηκώνει την, συνήθως γερμένη, τρίχα κάθετα στην επιφάνεια του δέρματος.
Σε κάποια ζώα οι σμηγματογόνοι αδένες που λιπαίνουν το τρίχωμα είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένοι, κάτι που, μαζί με τον όγκο τους, βοηθά να επιπλέουν-κολυμπούν καλύτερα από άλλα (άνωση-αρχή του Αρχιμήδη). Π.χ. ο σκύλος της Νέας Γης, η Λευκή αρκούδα κ.α.
Αν υπάρχει κάποιο ζώο που χαρακτηρίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, ανεξαρτήτως εποχών, από το λευκό χρώμα, αυτή είναι η Λευκή αρκούδα. Και όμως, στην πραγματικότητα, το χρώμα της δεν είναι ακριβώς το λευκό, αλλά ένα υποζαχαρί ή υποκίτρινο χρώμα. Γιατί λοιπόν εμείς βλέπουμε το λευκό (φωτ. 3).
Οι τρίχες που αποτελούν το τρίχωμα στην Λευκή αρκούδα δεν είναι συμπαγείς, όπως στα άλλα ζώα, αλλά κενές εσωτερικά. Μοιάζουν με διαφανείς σωλήνες, κάτι σαν τις πιπέττες Pasteur που χρησιμοποιούνται στα μικροβιολογικά εργαστήρια (φωτ. 7). Η κάθε μία από αυτές λειτουργεί σαν πρίσμα που αναλύει το φάσμα του λευκού φωτός, που φυσικά περιέχει και την υπέρυθρη ακτινοβολία, στοιχείο που αυξάνει την θερμοκρασία, δηλαδή ζεσταίνει αυτό που βρίσκεται κάτω από το τρίχωμα, το δέρμα (φωτ. 4). Το σύστημα όλων αυτών των μικροπρισμάτων κάνει ανάλυση και σύνθεση του φάσματος με αποτέλεσμα το λευκό χρώμα. Δηλαδή, το περίφημο πείραμα του Newton (φωτ. 5), που μπορείτε να δείτε πως λειτουργεί στο βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=0Pzlm-L1RUI  Όσο παράξενο και αν ακούγεται, το χρώμα του δέρματος της Λευκής αρκούδας κάτω από το τρίχωμα είναι, εκτός από πολύ παχύ (συχνά υπερβαίνει τα 2,5 εκατοστά), μαύρο !!! Δηλαδή το χρώμα με τον μεγαλύτερο συντελεστή θερμοχωρητικότητας. Κάτω από το παχύ δέρμα υπάρχει υποδόριο στρώμα λίπους, περίπου 10 εκατοστά παχύ. Αυτός είναι και ο λόγος που η Πολική αρκούδα τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με φώκιες, ζώα που έχουν πολύ λίπος. Έχουμε λοιπόν ένα σύστημα, που αναπτύχθηκε στα χιλιάδες χρόνια εξέλιξης, που είναι υποδοχέας του τμήματος εκείνου του φωτός που ζεσταίνει το μαύρο δέρμα, που αποθηκεύει και λόγω λίπους την θερμότητα και που δύσκολα αποδίδει στο περιβάλλον την εσωτερική θερμοκρασία (θερμορύθμιση). Αυτός είναι και ό λόγος που οι νυχτερινές κάμερες έρευνας και παρακολούθησης δεν μπορούν να καταγράψουν την πολική αρκούδα. Ταυτόχρονα το σύστημα είναι σε ιδιαίτερα ικανοποιητικό βαθμό αδιάβροχο, ενώ επιπλέον η σύνθεση του φάσματος (λευκό) παρέχει ιδανική κάλυψη-παραλλαγή ώστε να πλησιάζει τα θύματά της. Αυτή η εξέλιξη-προσαρμογή κάνει την πολική αρκούδα να μεταναστεύει δύο φορές το χρόνο, προς βορά και νότο, ώστε να βρίσκεται πάντοτε στο κατάλληλο περιβάλλον που είναι ο πάγος.
Συναντάται αυτή η λειτουργία και σε άλλα ζώα π.χ. αρκτικό λύκο, αρκτική αλεπού; Ως ένα βαθμό ναι, με την εξής διαφορά: οι κυνίδες αυτοί δεν έχουν τόσο παχύ υποδόριο λίπος αλλά έχουν διπλό ή τριπλό υπομανδύα σκούρου  χρώματος. Έτσι, κατά την διάρκεια του καλοκαιριού χάνουν το λευκό τρίχωμα και εμφανίζεται το χρώμα του υπομανδύα, καφέ σκούρο ή ακόμη και μαύρο, που αποτελεί το θερμοσυσσωρευτικό υλικό στο πιο κρύο καλοκαίρι που υπάρχει στον πλανήτη.(φωτ.6)
Το λογικό ερώτημα που εγείρεται είναι γιατί κυνίδες που δεν ζουν στις Αρκτικές περιοχές έχουν λευκό χρώμα. Μια βιαστική απάντηση είναι ότι κάποιος τους μετέφερε από τον βόριο ή νότιο πόλο, που φυσικά είναι λάθος. Η άποψη που έχει διατυπωθεί μέχρι σήμερα και εγώ νομίζω πως είναι σωστή, έχει να κάνει με το ότι πρόκειται για μία συγκλίνουσα ή αποκλίνουσα ή παράλληλη εξέλιξη που ανάγεται στους προγόνους τους κατά το σχετικά πρόσφατο παρελθόν, την εποχή των παγετώνων. Αυτοί οι κυνίδες από τότε έχουν εξελιχθεί και διατηρήσανε μόνον ορισμένα κατ΄επιλογή και προσαρμογή  στοιχεία αυτής της εξέλιξης π.χ. παραλλαγή, απώθηση της θερμότητας και προσαρμογή στο περιβάλλον. Έχει παρατηρηθεί και μετρηθεί ότι τα κοντότριχα σκυλιά έχουν παχύτερο δέρμα και υποδόριο λίπος από ότι τα μακρύτριχα, που επίσης χάνουν πολύ εύκολα το τρίχωμά τους. Π.χ. λευκοί ποιμενικοί, Χάσκι, σκυλιά Αγίου Βερνάνδου.