Λογότυποσ κυνοπαιδεία
English
Αρχική σελίδα
Επιστροφή στα άρθρα
Κτηνιατρικά άρθρα
copyright 2006-Cynopedia.com
ΚΙΝΗΤΙΚΑ (3)
ΛΟΙΜΩΔΗ ΝΟΣΗΜΑΤΑ (6)
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ (4)
Φυσιολογία του οίστρου του θηλυκού σκύλου

Θυρεοειδοπάθεια στο σκύλο

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

1. Το σύνδρομο διάτασης και στροφής στομάχου του σκύλου

2.Παθήσεις της Στοματικής κοιλότητας του σκύλου

3.Καρκίνος του μαστού στον θηλυκό σκύλο

4. Κρυψορχία

1.Εμβολιασμός

2. Εχινόκοκκωση - Υδατίδωση

3. Διροφιλαρίωση

4.Λεϊσμανίωση

5.Πιροπλάσμωση

6.Ανθρωποζωονόσοι στην Ελλάδα

1. Δυσπλασία του Ισχίου

2.Δυσπλασία- Διάγνωση

3.Δισκοπάθειες στο σκύλο

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ
Από τον κτηνίατρο    ΣΠΥΡΟ ΤΑΧΟ
Η σπονδυλική στήλη αποτελεί τον άξονα του σκελετού του σώματος. Αποτελείται από έναν αριθμό μικρών οστών, τους σπονδύλους, οι οποίοι διατάσσονται στη σειρά, ο ένας πίσω από τον άλλο. Στον σκύλο υπάρχουν 7 αυχενικοί, 13 θωρακικοί, 7 οσφυϊκοί, 3 ιεροί και 18-22 κοκκυλικοί  σπόνδυλοι (οι τελευταίοι σχηματίζουν την ουρά). Σε κάθε σπόνδυλο διακρίνουμε μια συμπαγή μοίρα, το σώμα του σπονδύλου, με τις αποφύσεις του. Μεταξύ του σώματος και του τόξου κάθε σπονδύλου δημιουργείται μια οπή, το σπονδυλικό τμήμα.
Τα σπονδυλικά τμήματα όλων των σπονδύλων, με τη διάταξή τους στη σειρά, σχηματίζουν τον σπονδυλικό σωλήνα. Μέσα από αυτόν διέρχεται και προστατεύεται ο νωτιαίος μυελός, ο οποίος είναι ένα πολύ ευαίσθητο τμήμα του νευρικού συστήματος και μεταβιβάζει μηνύματα από τον εγκέφαλο προς τα διάφορα σημεία του σώματος και αντίστροφα, μέσω των νωτιαίων νεύρων που περνούν ανάμεσα από τους σπονδύλους.
Ο νωτιαίος μυελός εκτείνεται μέχρι τον 4ο και 5ο οσφυϊκό σπόνδυλο. Μεταξύ των σωμάτων των σπονδύλων παρεμβάλλονται οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, οι οποίοι είναι σχετικά μαλακοί σχηματισμοί και συνδέουν  τους σπονδύλους μεταξύ τους, εξασφαλίζοντας την σταθερότητα αλλά και την ευκαμψία για την απορρόφηση των κραδασμών της σπονδυλικής στήλης. Ο κάθε μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από έναν εξωτερικό, σχετικά σκληρότερο, ινώδη δακτύλιο και έναν εσωτερικό ελαστικό πυρήνα. Με την πάροδο της ηλικίας επέρχεται εκφύλιση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, με αποτέλεσμα την σκλήρυνση του εσωτερικού πυρήνα και την εύκολη ρήξη του εξωτερικού δακτυλίου.
Η ρήξη του εξωτερικού δακτυλίου επιτρέπει την εύκολη μετακίνηση του σκληρού πλέον πυρήνα, ο οποίος συνήθως γλιστράει προς τα πάνω, μέσα στον σπονδυλικό σωλήνα και προκαλεί διαφόρου βαθμού πίεση στον νωτιαίο μυελό ή στις ρίζες των νωτιαίων νεύρων.
Η πίεση αυτή προκαλεί πόνο και βλάβη, στον νωτιαίο μυελό, η οποία εξαρτάται από τον βαθμό της πίεσης και οδηγεί στην εμφάνιση ανάλογου βαθμού δυσλειτουργίας των άκρων, από ελαφρά χωλότητα μέχρι αταξία και πλήρη παράλυση.
Συνήθως, η ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου συμβαίνει αιφνίδια, μετά από κάποια απότομη κίνηση ή εξωτερικό τραυματισμό και γι’ αυτό αιφνίδια είναι και η εμφάνιση των συμπτωμάτων. Όλη αυτή η κατάσταση αποτελεί την δισκοπάθεια.
Η δισκοπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε ζώα όλων των φυλών και ηλικιών, αλλά είναι πιο συχνή κυρίως σε ηλικιωμένα ζώα..Φυλές στις οποίες εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα και σε σχετικά μικρότερη ηλικία, είναι αυτές με μακρύ κορμό και κοντά πόδια όπως π.χ. τα Teckel, Pekingese, French Bulldog, Welsh Corgi αλλά και τα Poodle, Cocker Spaniel, Doberman και μεγαλόσωμοι ποιμενικοί σκύλοι..
Οι περιοχές της σπονδυλικής στήλης που προσβάλλονται συχνότερα από δισκοπάθειες είναι η αυχενική μοίρα, η οπίσθια θωρακική και η οσφυϊκή μοίρα.
Τα συμπτώματα που θα εμφανιστούν στο ζώο εξαρτώνται από το σημείο στο οποίο συμβαίνει η ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Έτσι, εάν το σημείο της βλάβης εντοπίζεται στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, έχουμε χωλότητα και αταξία ή παράλυση και στα πρόσθια και στα οπίσθια άκρα, ενώ αν η βλάβη αφορά την θωρακοσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται στα οπίσθια μόνον άκρα και στην ουρά. Η ένταση των συμπτωμάτων εξαρτάται από την βαρύτητα της βλάβης που έχει προκληθεί στον νωτιαίο μυελό. Όσο πιο εκτεταμένη είναι η βλάβη του νωτιαίου μυελού, τόσο πιο σοβαρή είναι η διαταραχή της κινητικότητας των άκρων, ενώ σε πολλές περιπτώσεις διαπιστώνονται και διαταραχές στην ούρηση και την αφόδευση (κατακράτηση ή ακράτεια ούρων και κοπράνων).
Η ακριβής εντόπιση του σημείου στο οποίο έχει υποστεί βλάβη ο νωτιαίος μυελός, καθώς και η φύση αυτής, δεν μπορεί να γίνει με βάση μόνον τα συμπτώματα που παρουσιάζονται στο ζώο. Παρόμοια συμπτώματα έχουμε, εκτός από την δισκοπάθεια και σε περιπτώσεις νεοπλασιών του νωτιαίου μυελού ή των σπονδύλων, καταγμάτων ή ολίσθησης των σπονδύλων, φλεγμονών (δισκοσπονδυλίτιδα, μυελίτιδα) κ.α. Χρειάζονται λοιπόν εξειδικευμένες εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν την ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης, την λήψη και ανάλυση εγκεφαλονωτιαίου υγρού και την μυελογραφία.
Με την απλή ακτινογραφία μπορούν να απεικονιστούν ανωμαλίες στην διάταξη των σπονδύλων, κατάγματα των σπονδύλων και αλλοιώσεις των μεσοσπονδυλίων δίσκων.
Η λήψη εγκεφαλονωτιαίου μυελού και η μυελογραφία, γίνονται με το ζώο υπό γενική αναισθησία. Στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό γίνεται φυσικοχημική, βιοχημική και κυτταρολογική εξέταση, η οποία δίνει πολύτιμες πληροφορίες για την φύση της βλάβης του νωτιαίου μυελού (τραυματισμός, φλεγμονή, νεοπλασία κτλ), ενώ η μυελογραφία είναι ακτινολογική εξέταση της σπονδυλικής στήλης, μετά την εισαγωγή μέσα σε αυτήν ειδικού σκιαστικού υγρού, το οποίο περιβάλλει τον νωτιαίο μυελό και βοηθά στην απεικόνιση των σημείων του τα οποία συμπιέζονται.
Εφόσον με τις παραπάνω εξετάσεις διαπιστωθεί ότι υπάρχει δισκοπάθεια και εντοπιστεί το ακριβές σημείο της, ακολουθεί η θεραπευτική αντιμετώπισή της. Στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την αποσυμπίεση του νωτιαίου μυελού, η οποία θα πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατόν. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες ακολουθείται συντηρητική αγωγή, με αυστηρό περιορισμό του ζώου και χορήγηση κορτιζόνης.
Η συντηρητική αγωγή ακολουθείται συνήθως σε ζώα που εμφανίζουν για πρώτη φορά πρόβλημα δισκοπάθειας και δεν έχουν έντονα κινητικά προβλήματα. Με τον αυστηρό περιορισμό επιτυγχάνεται αρχικά, η ανακούφιση του ζώου από τον έντονο πόνο και δίνεται η δυνατότητα στον μεσοσπονδύλιο δίσκο να επουλωθεί.
Η χορήγηση κορτιζόνης μειώνει το οίδημα του νωτιαίου μυελού και βελτιώνει την κινητικότητα του ζώου, αλλά η χορήγησή της πρέπει να είναι άμεση (μέσα στις πρώτες 8 ώρες από την στιγμή που συμβαίνει η ρήξη). Στα ζώα στα οποία ακολουθείται η συντηρητική αγωγή συχνά παρατηρούνται υποτροπές της δισκοπάθειας στο ίδιο σημείο, με αποτέλεσμα να επανεμφανίζονται πόνος και κινητικές διαταραχές.
Η ριζική θεραπεία του ζώου μπορεί να επιτευχθεί μόνον με χειρουργική επέμβαση, με την οποία απομακρύνεται το υλικό του μεσοσπονδύλιου δίσκου που πιέζει τον νωτιαίο μυελό. Η επιτυχία και τα αποτελέσματά της, εξαρτώνται άμεσα από τον χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ της ρήξης του μεσοσπονδύλιου δίσκου και της επέμβασης. Σε ορισμένα ζώα, τα οποία χειρουργούνται μέσα στις πρώτες 24-72 ώρες, τα αποτελέσματα είναι άμεσα και θεαματικά. Όσο περισσότερο καθυστερεί η επέμβαση, τόσο πιο πολύς χρόνος απαιτείται και για την ανάρρωση του ζώου και την επανάκτηση της λειτουργικότητας των άκρων.
Συχνά όμως, ο νωτιαίος μυελός έχει ήδη υποστεί εκτεταμένες και μόνιμες βλάβες, οι οποίες δεν μπορούν να αποκατασταθούν και έτσι μένουν στο ζώο μόνιμες αναπηρίες, που πολλές φορές επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής του. Οι περιπτώσεις στις οποίες έχουμε και διαταραχή της αισθητικότητας των άκρων (δεν γίνεται δηλαδή αντιληπτή η αίσθηση του πόνου), είναι αυτές με την χειρότερη πρόγνωση.
Σε όλες όμως τις περιπτώσεις, τον σημαντικότερο ρόλο παίζει η ταχύτητα της ανάληψης θεραπευτικής προσπάθειας (είτε συντηρητικής είτε χειρουργικής), γι’ αυτό, μόλις διαπιστώνονται κινητικά προβλήματα σε ένα ζώο, θα πρέπει άμεσα αυτό να προσκομίζεται στον κτηνίατρο.