1. Δυσπλασία του Ισχίου

2.Δυσπλασία- Διάγνωση

3.Δισκοπάθειες στο σκύλο

1.Εμβολιασμός

2. Εχινόκοκκωση - Υδατίδωση

3. Διροφιλαρίωση

4.Λεϊσμανίωση

5.Πιροπλάσμωση

6.Ανθρωποζωονόσοι στην Ελλάδα

1. Το σύνδρομο διάτασης και στροφής στομάχου του σκύλου

2.Παθήσεις της Στοματικής κοιλότητας του σκύλου

3.Καρκίνος του μαστού στον θηλυκό σκύλο

4. Κρυψορχία

Λογότυποσ κυνοπαιδεία
English
Αρχική σελίδα
Επιστροφή στα άρθρα
Κτηνιατρικά άρθρα
copyright 2006-Cynopedia.com
ΚΙΝΗΤΙΚΑ (3)
ΛΟΙΜΩΔΗ ΝΟΣΗΜΑΤΑ (6)
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ (4)
Φυσιολογία του οίστρου του θηλυκού σκύλου

Θυρεοειδοπάθεια στο σκύλο

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΕΜΒΟΛΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΑΤΑ: ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ;
Μ. Ε. Μυλωνάκης
Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας των Ζώων Συντροφιάς,
Κλινική των Ζώων Συντροφιάς, Κτηνιατρική Σχολή, Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη

Οι εμβολιασμοί συνιστούν αναπόσταστο κομμάτι της προληπτικής ιατρικής στα ζώα συντροφιάς. Στη Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, αρκετά νοσήματα του σκύλου και της γάτας έχουν εκριζωθεί (π.χ. λύσσα) ή περιοριστεί (π.χ. λοιμώδης ηπατίτιδα και νόσος του Carré του σκύλου, ιογενής λευχαιμία της γάτας) ως αποτέλεσμα των συστηματικών εμβολιασμών.
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονη επιστημονική δραστηριότητα στους κόλπους της παγκόσμιας κτηνιατρικής κοινότητας για την αναθεώρηση παγιοποιημένων επί χρόνια εμβολιακών πρακτικών. Η «κινητικότητα» αυτή τροφοδοτήθηκε, καταρχήν, από την ανάδειξη της σημασίας της «ανοσίας του πληθυσμού». Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι η πιθανότητα ενός ζώου να προσβληθεί από ένα λοιμώδες νόσημα (έναντι του οποίου υπάρχει εμβολιακή πρόληψη) εξαρτάται όχι μόνο από το πόσο καλά εμβολιασμένο είναι το συγκεκριμένο ζώο, αλλά και από τη συχνότητα του νοσήματος στην περιοχή που ζει το ζώο αυτό. Όσο μικρότερη είναι η συχνότητα του νοσήματος στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή (υψηλό επίπεδο «ανοσίας του πληθυσμού»), τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα έκθεσης του ζώου στον λοιμογόνο παράγοντα και της εμφάνισης της νόσου. Το επίπεδο «ανοσίας του πληθυσμού» εξαρτάται κυρίως από το ποσοστό των εμβολιασμένων ζώων σε μια περιοχή και λιγότερο από τον αριθμό των εμβολιασμών ανά ζώο. Το δεύτερο γεγονός που ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της κτηνιατρικής κοινότητας, ήταν η διαπίστωση του συσχετισμού των εμβολιασμών (όπως άλλωστε και κάθε φαρμακευτικής ουσίας) με την εμφάνιση μετεμβολιακών επιπλοκών, η σοβαρότητα των οποίων ποικίλλει από μία ήπια κατάπτωση στο σκύλο και στη γάτα, μέχρι την εμφάνιση κακοήθων νεοπλασμάτων (σαρκώματα) στη γάτα. Αν και η συχνότητα των μετεμβολιακών επιπλοκών ήταν και παραμένη μικρή σε σύγκριση με το ενεκτίμητο όφελος από την μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των λοιμωδών νοσημάτων, εντούτοις, δεν αμφισβητείται η ανάγκη εξορθολογισμού των εμβολιακών προγραμμάτων, ώστε να μειωθεί το εξατομικευμένο «εμβολιακό φορτίο» και να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες εμφάνισής τους. Ένα τρίτο, τέλος, δεδομένο που βάρυνε σημαντικά στην αναθεώρηση των εμβολιακών προγραμμάτων, ήταν η συγκέντρωση πληθώρας επιστημονικών δεδομένων που δείχνουν ότι η διάρκεια της ανοσίας (περίοδος προστασίας από τη λοίμωξη ή/και την κλινική νόσο) που προσφέρουν τα «ζωντανά» (ελαττωμένης λοιμογόνου δύναμης) εμβόλια φτάνει ή και υπερβαίνει τα 3 χρόνια, σε αντίθεση με τα «νεκρά» (αδρανοποιημένα) εμβόλια, των οποίων η διάρκεια ανοσίας είναι περίπου ένα έτος.
Σε συνάφεια με τα παραπάνω, την τελευταία ιδιαίτερα τριετία, ορισμένοι από τους πιο έγκριτους επαγγελματικούς και επιστημονικούς φορείς της παγκόσμιας κτηνιατρικής κοινότητας (American Association of Feline Practitioners [AAFP], American Animal Hospital Association [AAHA], European Advisory Board on Cat Diseases [ABCD], World Small Animal Veterinary Association [WSAVA]) δημοσίευσαν νέες οδηγίες σχετικά με τα εμβόλια και τους εμβολιασμούς του σκύλου και της γάτας. Κεντρική ιδέα των οδηγιών αυτών είναι ο «εμβολιασμός του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού ζώων (σ.σ. για την ενίσχυση της «ανοσίας του πληθυσμού»), με τα απαραίτητα μόνο εμβόλια (σ.σ. ώστε να μειωθούν οι μετεμβολιακές επιπλοκές)». Οι οδηγίες αυτές εμπεριέχουν τις βασικές αρχές για τη διαμόρφωση ενός ορθολογικού εμβολιακού προγράμματος για το σκύλο και τη γάτα. Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, οτι δεν είναι υποχρεωτικές ούτε καθολικής εφαρμογής, αναγνωρίζοντας τις επιδημιολογικές και κοινωνικοοικονομικές ιδιαιτερότητες μεταξύ των χωρών. Προς αποφυγή παρερμηνειών: οι νέες οδηγίες περί εμβολιασμών, δεν υποβαθμίζουν την αξία των εμβολιασμών, ούτε συστήνουν την αποφυγή των συστηματικών εμβολιασμών. Ωστόσο, καθίσταται σαφές πλέον, οτι το περιεχόμενο των υπηρεσιών προληπτικής ιατρικής πρέπει να επαναπροσδιοριστεί και οι εμβολιασμοί να «αποκαθηλωθούν» ως η κύρια ή αποκλειστική υπηρεσία προληπτικής κτηνιατρικής, ενώ επιβάλλεται να αναδειχθεί η χρησιμότητα πολύ σημαντικών άλλων ιατρικών υπηρεσιών όπως η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εξέταση του ζώου σε ετήσια ή εξαμηνιαία βάση. Ο κτηνίατρος, εξακολουθεί να φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαμόρφωση ενός εξατομικευμένου εμβολιακού προγράμματος, που θα μεγιστοποιεί την προστασία του ζώου και θα ελαχιστοποιεί την πιθανότητα εμφάνισης μετεμβολιακών επιπλοκών.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ;
H πρώτη σημαντική αλλαγή είναι η διάκριση των εμβολίων σε συστηνόμενα (core), προαιρετικά (non-core) και μη συστηνόμενα (notrecommended). Η διάκριση αυτή υποδηλώνει οτι η εμπορική διαθεσιμότητα ενός εμβολίου δεν συνιστά από μόνη της ικανό λόγο ένταξής του στο εμβολιακό πρόγραμμα του ζώου. Συστηνόμενα είναι τα εμβόλια που πρέπει να γίνονται σε κάθε σκύλο ή γάτα, ανεξάρτητα από τις συνθήκες διαβίωσης, επειδή στοχεύουν στην πρόληψη σοβαρών και πολύ μεταδοτικών νοσημάτων, ζωοανθρωπονόσων, ή νοσημάτων για τα οποία ο εμβολιασμός είναι υποχρεωτικός από το νόμο. Για το σκύλο, συστηνόμενα θεωρούνται τα εμβόλια για την παρβοΐωση (παρβοϊός-2), τη λοιμώδη ηπατίτιδα (αδενοϊός-2), τη νόσο του Carré και τη λύσσα, ενώ στη γάτα αυτά για την πανλευκοπενία (παρβοΐωση της γάτας), την ερπητοΐωση, την καλυκοΐωση και τη λύσσα. Προαιρετικά είναι τα εμβόλια εκείνα που γίνονται μόνο όταν τα ζώα ζουν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες (π.χ. ημιαδέσποτα ζώα). Για το σκύλο, αυτά προορίζονται για τη λεπτοσπείρωση, τη Bordetellabronchiseptica και τον ιό της παραγρίππης, ενώ στη γάτα για την ιογενή λευχαιμία, τη B. bronchisepticaκαι τη Chlamydophilafelis. Στα μη συστηνόμενα εμβόλιαανήκουν εκείνα των οποίων η αποτελεσματικότητα (π.χ. κορωναϊός του σκύλου, λοιμώδης περιτονίτιδα και ιογενής ανοσοανεπάρκεια της γάτας, τζιαρντίωση στο σκύλο και στη γάτα) και η ασφάλεια (αδενοϊός-1 του σκύλου) δεν στηρίζονται από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα. Επισημαίνεται ότι ο χαρακτηρισμός ενός εμβολίου ως συστηνόμενου ή προαιρετικού, μπορεί να διαφέρει από περιοχή σε περιοχή.
Η δεύτερη αλλαγή συνίσταται στη μείωση της συχνότητας των αναμνηστικών εμβολιασμών στα συστηνόμενα εμβόλια, δεδομένου οτι όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η διάρκεια της ανοσίας που προσφέρουν τα ελαττωμένης λοιμογόνου δύναμης εμβόλια (συνηθέστερα αυτά είναι τα συστηνόμενα εμβόλια) προσεγγίζει ή υπερβαίνει τα 3 χρόνια. Συγκεκριμένα, μετά τον πρώτο αναμνηστικό εμβολιασμό που γίνεται ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση του αρχικού εμβολιακού προγράμματος (π.χ. το 16ο μήνα της ηλικίας) στα κουτάβια και τα γατάκια, οι αναμνηστικοί εμβολιασμοί επαναλαμβάνονται κάθε 3 χρόνια, εκτός εάν συντρέχουν ειδικοί λόγοι (π.χ. διαβίωση σε ιδιαίτερα μολυσμένο χώρο). Αντίθετα, η διάρκεια της ανοσίας που προσφέρουν τα περισότερα προαιρετικά εμβόλια κυμαίνεται γύρω στον ένα χρόνο. Επομένως, εφόσον κριθεί από τον κτηνίατρο ότι κάποιο ή κάποια προαιρετικά εμβόλια πρέπει να ενταχθούν στο εμβολιακό πρόγραμμα του ζώου, οι αναμνηστικοί εμβολιασμοί πρέπει να γίνονται κάθε χρόνο.                                  
ΕΜΒΟΛΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΥΛΟ  
Εξαρχής διευκρινίζεται οτι δεν υπάρχει ένα εμβολιακό πρόγραμμα καθολικής εφαρμογής στο σκύλο και στη γάτα, που να εφαρμόζεται δηλαδή ανεξάρτητα από τον τρόπο ζωής και την γεωγραφική περιοχή διαβίωσης του ζώου. Στον Πίνακα 1 προτείνεται ένα εμβολιακό πρόγραμμα για σκύλους που ζουν μέσα στο σπίτι ή διατρέχουν μικρό κίνδυνο έκθεσης σε λοιμογόνους μικροοργανισμούς (π.χ. διαμονή σε ξενοδοχεία ζώων, ολιγόωρη έξοδος με ή χωρίς συνοδεία από το σπίτι). Για κουτάβια ηλικίας μικρότερης των 16 εβδομάδων, οι εμβολιασμοί για την παρβοΐωση, τη νόσο του Carré και τη λοιμώδη ηπατίτιδα ξεκινούν στις 6-8 εβδομάδες (ή κατά την πρώτη προσκόμιση του ζώου) και συνεχίζονται σε μεσοδιαστήματα των 3-4 εβδομάδων μέχρι την συμπλήρωση της 16ης. Όταν ο σκύλος προσκομιστεί σε ηλικία μεγαλύτερη των 16 εβδομάδων, δύο εμβολιασμοί σε μεσοδιάστημα 3-4 εβδομάδων είναι αρκετοί. Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση των αρχικών εμβολιασμών (π.χ. σε ηλικία 16 μηνών), γίνεται ο πρώτος αναμνηστικός εμβολιασμός που επαναλαμβάνεται κάθε τρία χρόνια. Για τη λύσσα και ανεξάρτητα από την ηλικία προσκόμισης του ζώου, γίνεται ένας μόνο εμβολιασμός που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία. Εφόσον κρίνεται σκόπιμος ο εμβολιασμός για τη λεπτοσπείρωση, πρέπει να ξεκινά στις 12 εβδομάδες (ή στις 8-9 εβδομάδες σε κουτάβια μεγαλόσωμων φυλών) και να συνεχίζεται κάθε 3-4 εβδομάδες μέχρι την 16η. Εφόσον ο σκύλος προσκομιστεί μετά τις 16 εβδομάδες, αρκούν δύο εμβολιασμοί σε μεσοδιάστημα 3-4 εβδομάδων. Οι αναμνηστικοί εμβολιασμοί πρέπει να γίνονται κάθε 12 μήνες. Όταν τα ζώα ζουν σε συνθήκες συνωστισμού, συστήνεται ο εμβολιασμός για τη B. bronchiseptica και τον ιό της παραγρίππης, ο οποίος γίνεται παρεντερικά ή άπαξ ενδορρινικά, τουλάχιστον 5 ημέρες πριν από την έκθεση, ή καλύτερα, δύο φορές σε μεσοδιάστημα 3-4 εβδομάδων.
Σκύλοι που εισέρχονται ή ζουν σε χώρους με μεγάλο μολυσματικό φορτίο όπως καταφύγια ζώων, εκτροφές, καταστήματα πώλησης ζώων συντροφιάς) και συγχρωτίζονται με πολλά ζώα με άγνωστο εμβολιακό παρελθόν, θα πρέπει να εμβολιάζονται συχνότερα (Πίνακας 2).     

ΕΜΒΟΛΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΤΑ
Στον Πίνακα 3 προτείνεται ένα εμβολιακό πρόγραμμα για γάτες που ζουν μέσα στο σπίτι και συνεπώς διατρέχουν μικρό κίνδυνο έκθεσης σε μολυσμένο περιβάλλον (π.χ. ολιγοήμερη διαμονή σε ξενοδοχεία ζώων). Για γάτες που προσκομίζονται σε ηλικία μικρότερη των 16 εβδομάδων, οι εμβολιασμοί για την πανλευκοπενία, την ερπητοΐωση και την καλυκοΐωση ξεκινούν στις 6-8 εβδομάδες (ή όταν το ζώο προσκομιστεί) και συνεχίζονται κάθε 3-4 εβδομάδες μέχρι την συμπλήρωση της 16ης. Εφόσον η γάτα προσκομιστεί μετά την ηλικία των 16 εβδομάδων, δύο εμβολιασμοί σε μεσοδιάστημα 3-4 εβδομάδων είναι αρκετοί. Ένα χρόνο μετά το τέλος των αρχικών εμβολιασμών (π.χ. σε ηλικία 16 μηνών), γίνεται αναμνηστικός εμβολιασμός που επαναλαμβάνεται κάθε τρία χρόνια. Για τη λύσσα και ανεξάρτητα από την ηλικία προσκόμισης του ζώου, γίνεται ένας μόνο εμβολιασμός που σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Εφόσον κρίνεται σκόπιμη η προστασία από την ιογενή λευχαιμία (γάτες με δυνατότητα εξόδου από το σπίτι) γίνονται δύο εμβολιασμοί σε διάστημα 3-4 εβδομάδων (όχι νωρίτερα από την 8η εβδομάδα της ηλικίας της γάτας), ακολουθεί ο πρώτος αναμνηστικός ύστερα από ένα χρόνο και κατόπιν επαναλαμβάνεται κάθε 1-3 χρόνια. Εμβολιασμός για τη Chlamydophilafelis ή/και τη B. bronchiseptica πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος έκθεσης. Επειδή υπάρχει διχογνωμία για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου για τη λοιμώδη περιτονίτιδα, σήμερα εντάσσεται στα προαιρετικά ή τα μη συστηνόμενα.
Γάτες που ζουν μέσα και έξω από το σπίτι ή σε ιδιαίτερα μολυσμένο περιβάλλον (π.χ. καταφύγια ζώων, εκτροφές, καταστήματα πώλησης ζώων συντροφιάς), πρέπει να εμβολιάζονται συχνότερα (Πίνακας 4).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πίνακας 1#: Προτεινόμενο εμβολιακό πρόγραμμα για σκύλους που διατρέχουν μικρό κίνδυνο έκθεσης σε μολυσμένο περιβάλλον


Λοιμώδες νόσημα

      Αρχικοί εμβολιασμοί

Αναμνηστικοί εμβολιασμοί

 

< 16 εβδομάδες

>16 εβδομάδες

 

Νόσος του Carré

Έναρξη στις 6-8 εβδομάδες, κάθε 3-4 εβδομάδες έως τις 16 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός 1 χρόνο μετά το τέλος των αρχικών, κατόπιν κάθε 3 χρόνια

Λοιμώδης ηπατίτιδα

«

«

«

Παρβοΐωση

«

«

«

Μπορντετέλλωση
+ παραγρίππη*

«

«

Κάθε χρόνο

Λεπτοσπείρωση*

Δύο εμβολιασμοί στις 12 και 16 εβδομάδες

«

«

Λύσσα

Ένας εμβολιασμός στις
12 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός

Κάθε 1-3 χρόνια†

#Από: ΠΕΚΕ 2011, 62:257-274, τροποποιημένος
*Προαιρετικά εμβόλια, †Ανάλογα με την ισχύουσα νομοθεσία

 

 

 

 

 

 

 

 

Πίνακας 2#: Προτεινόμενο εμβολιακό πρόγραμμα για σκύλους που ζουν σε ιδιαίτερα μολυσμένο περιβάλλον


Λοιμώδες νόσημα

                        Αρχικοί εμβολιασμοί

Αναμνηστικοί  εμβολιασμοί

 

< 16 εβδομάδες

>16 εβδομάδες

 

Νόσος του Carré

Έναρξη στις 4-6 εβδομάδες, κάθε 2-3 εβδομάδες έως τις 16 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 2-3 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός 1 χρόνο μετά το τέλος των αρχικών, κατόπιν κάθε 3 χρόνια

Λοιμώδης ηπατίτιδα

«

«

«

Παρβοΐωση

«

«

«

Μπορντετέλλωση
+ παραγρίππη*

«

«

Κάθε χρόνο

Λεπτοσπείρωση*

Δύο εμβολιασμοί στις 12 και 16 εβδομάδες

«

«

Λύσσα

Ένας εμβολιασμός (> 12 εβδομάδες) κατά την άφιξη ή την αναχώρηση του ζώου

Ένας εμβολιασμός κατά την άφιξη ή την αναχώρηση του ζώου

Κάθε 1-3 χρόνια†

#Από: ΠΕΚΕ 2011, 62:257-274, τροποποιημένος
*Προαιρετικά εμβόλια, †Ανάλογα με τη νομοθεσία

 

 

 

 

 

 

 

 

Πίνακας 3#: Προτεινόμενο εμβολιακό πρόγραμμα για γάτες που διατρέχουν μικρό κίνδυνο έκθεσης σε μολυσμένο περιβάλλον


Λοιμώδες νόσημα

   Αρχικοί εμβολιασμοί

Αναμνηστικοί εμβολιασμοί

 

< 16 εβδομάδες

>16 εβδομάδες

 

Πανλευκοπενία

Έναρξη στις 6-8 εβδομάδες, κάθε 3-4 εβδομάδες έως τις 16 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός 1 χρόνο μετά το τέλος των αρχικών, κατόπιν κάθε 3 χρόνια

Ερπητοΐωση/καλυκοΐωση

«

«

«

Λύσσα

Ένας εμβολιασμός στις 12 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός

Κάθε 1-3 χρόνια*

Ιογενής λευχαιμία†

Έναρξη στις 8 εβδομάδες, δύο εμβολιασμοί σε 3-4 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

«

Χλαμυδίωση†

Έναρξη στις 9 εβδομάδες, δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

«

Κάθε  χρόνο

Μπορντετέλλωση
(Ενδορινικό) †

Ένας εμβολιασμός στις 8 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός

«

#Από: ΠΕΚΕ 2011, 62:257-274, τροποποιημένος
*Ανάλογα με την ισχύουσα νομοθεσία, †Προαιρετικά εμβόλια

 

 

 

 

 

 

 

Πίνακας 4#: Προτεινόμενο εμβολιακό πρόγραμμα για γάτες που ζουν σε ιδιαίτερα μολυσμένο περιβάλλον


Λοιμώδες νόσημα

     Αρχικοί εμβολιασμοί

Αναμνηστικοί εμβολιασμοί

 

< 16 εβδομάδες

>16 εβδομάδες

 

Πανλευκοπενία

Έναρξη στις 6 εβδομάδες, κάθε 2-3 έως τις 16 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 2-3 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός 1 χρόνο μετά τους αρχικούς, κατόπιν κάθε 3 χρόνια

Ερπητοΐωση/καλυκοΐωση

«

«

Ένας εμβολιασμός 1 χρόνο μετά τους αρχικούς, κατόπιν κάθε 1-3 χρόνια

 Λύσσα

Ένας εμβολιασμός (> 12 εβδομάδες) κατά την άφιξη ή την αναχώρηση του ζώου

Ένας εμβολιασμός κατά την άφιξη ή την αναχώρηση του ζώου

Κάθε 1-3 χρόνια*

Ιογενής λευχαιμία†

Έναρξη στις 8 εβδομάδες, δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

«

Χλαμυδίωση†

Έναρξη στις 9 εβδομάδες, δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

Δύο εμβολιασμοί κάθε 3-4 εβδομάδες

Κάθε  χρόνο

Μπορντετέλλωση
(Ενδορινικό) †

Ένας εμβολιασμός στις 8 εβδομάδες

Ένας εμβολιασμός

«

#Από: ΠΕΚΕ 2011, 62:257-274, τροποποιημένος
*Ανάλογα με τη νομοθεσία, †Προαιρετικά εμβόλια

 

 

 

 

 

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Day MJ, Horzinek MC, Schultz RD (2010) Guidelines for the vaccination of dogs and cats (compiled by the vaccination guidelines group (VGG) of the world small animal veterinary association (WSAVA)). J Small Anim Pract 51:1-32.
Day MJ, Horzinek MC, Schultz RD (2010) World Small Animal Veterinary Association Vaccination Guidelines for the Owners and Breeders of Dogs and Cat. http://www.wsava.org/VGG1.htm.
Ford RB (2010) Companion animal vaccines and vaccination. In: Ettinger SJ, Feldman EC (eds). Textbook of Veterinary Internal Medicine, 7th edn. Saunders Elsevier, St Luis, pp 853-862.
Μυλωνάκης ΜΕ, Κουτίνας ΑΦ, Σαριδομιχελάκης Μ, Κουτίνας ΧΚ, Σούμπασης Ν, Aδαμαμά-Μωραΐτου ΚΚ, Κοντός ΒΙ (2011) Σύγχρονα εμβολιακά προγράμματα για το σκύλο και τη γάτα: η πρόκληση του σήμερα για ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη πρόληψη. ΠΕΚΕ 62:257-274.
Welborn LV, DeVries JG, Ford R, Franklin RT, Hurley KF, McClure KD, Paul MA, Schultz RD (2011) 2011 AAHA Canine Vaccination Guidelines. J Am Anim Hosp Assoc 47:1-42.