1. Δυσπλασία του Ισχίου

2.Δυσπλασία- Διάγνωση

3.Δισκοπάθειες στο σκύλο

1.Εμβολιασμός

2. Εχινόκοκκωση - Υδατίδωση

3. Διροφιλαρίωση

4.Λεϊσμανίωση

5.Πιροπλάσμωση

6.Ανθρωποζωονόσοι στην Ελλάδα

1. Το σύνδρομο διάτασης και στροφής στομάχου του σκύλου

2.Παθήσεις της Στοματικής κοιλότητας του σκύλου

3.Καρκίνος του μαστού στον θηλυκό σκύλο

4. Κρυψορχία

Λογότυποσ κυνοπαιδεία
English
Αρχική σελίδα
Επιστροφή στα άρθρα
Κτηνιατρικά άρθρα
copyright 2006-Cynopedia.com
ΚΙΝΗΤΙΚΑ (3)
ΛΟΙΜΩΔΗ ΝΟΣΗΜΑΤΑ (6)
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ (4)
Φυσιολογία του οίστρου του θηλυκού σκύλου

Θυρεοειδοπάθεια στο σκύλο

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Το σύνδρομο διάτασης και στροφής του στομάχου
συναντάται στις μεγαλόσωμες και γιγαντόσωμες φυλές σκύλων και χαρακτηρίζεται από την ταχεία συγκέντρωση αέρα και υγρών στο στομάχι, στροφή του στομάχου γύρω από τον επιμήκη άξονά του, αύξηση της ενδογαστρικής πίεσης και συχνά καρδιογενή καταπληξία. Η θνησιμότητα του συνδρόμου παρά την ανάληψη επείγουσας συντηρητικής και χειρουργικής αντιμετώπισης κυμαίνεται μεταξύ 15 και 25%. 
Η ακριβής αιτιολογία του συνδρόμου αυτού παραμένει άγνωστη αλλά έχουν βρεθεί ορισμένοι προδιαθετικοί παράγοντες που σχετίζονται με την φυλή, την ηλικία, το χαρακτήρα και τις διατροφικές συνήθειες των σκύλων και το είδος της τροφής. Αναλυτικότερα, σκύλοι μεγάλης ηλικίας, μεγαλόσωμες ή γιγαντόσωμες φυλές σκύλων, σκύλοι με βαθύ και στενό θώρακα και σκύλοι καθαρόαιμων φυλών παρουσιάζουν αυξημένη προδιάθεση εμφάνισης διάτασης και στροφής του στομάχου. Από τις μεγαλόσωμες φυλές αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου παρουσιάζουν ο Γερμανικός ποιμενικός, το Weimeraner, το Αγγλικό και Ιρλανδέζικο Setter και το standard poodle, ενώ από τις γιγαντόσωμες φυλές ξεχωρίζουν ο μεγάλος Δανός, η φυλή του αγίου Βερνάρδου και το Irish woulfhound. Ζώα με συγγενείς πρώτου βαθμού, που εμφάνισαν διάταση και στροφή του στομάχου τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν και αυτά το σύνδρομο αυτό. Ζώα με νευρικό χαρακτήρα, ζώα υπερδραστήρια και αυτά που υπέστησαν το stress της αναισθησίας, χειρουργικής επέμβασης ή νοσηλείας παρουσιάζουν επίσης αυξημένη προδιάθεση. Ζώα με συγγενείς πρώτου βαθμού, που εμφάνισαν διάταση και στροφή του στομάχου τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν και αυτά το σύνδρομο αυτό. Ζώα με νευρικό χαρακτήρα, ζώα υπερδραστήρια και αυτά που υπέστησαν το stress της αναισθησίας, χειρουργικής επέμβασης ή νοσηλείας παρουσιάζουν επίσης αυξημένη προδιάθεση. Οι διατροφικές συνήθεις των ζώων όπως επίσης και το είδος της τροφής βρέθηκε ότι επηρεάζουν την εμφάνιση διάτασης και στροφής του στομάχου. Συγκεκριμένα η διατροφή μια φορά την ημέρα, η πρόσληψη της τροφής με την τροφοδόχο σε υψηλότερο επίπεδο, η πρόσληψη μεγάλης ποσότητα τροφής και η μεγάλη ταχύτητα λήψης της τροφής σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης του συνδρόμου. Η διατροφή με ξηρή τροφή που εφυγράνθηκε πριν τη πρόσληψή της αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου στις μεγαλόσωμες αλλά όχι στις γιγαντόσωμες φυλές. Τέλος το μεγάλο μέγεθος της κροκέττας ή των τεμαχίων της τροφής σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης στροφής και διάτασης στους μεγάλους Δανούς Η διάγνωση της διάτασης και στροφής του στομάχου στηρίζεται στο ιστορικό την κλινική εικόνα και επιβεβαιώνεται με ακτινολογικό έλεγχο του στομάχου που όμως θα πρέπει να γίνεται μόνο μετά τη σταθεροποίηση του ζώου . Από το ιστορικό ο ιδιοκτήτης αναφέρει ανησυχία, σιαλόρροια και μη παραγωγικούς εμέτους. Τα συμπτώματα αυτά ακολουθούνται από μέτρια έως μεγάλη διάταση της κοιλίας λόγω τυμπανισμού. Ο σκύλος θα πρέπει να προσκομίζεται στον κτηνίατρο αμέσως και χωρίς καθυστέρηση. Σκύλοι που προσκομίζονται στον κτηνίατρο σε κατάπτωση ή σε κώμα έχουν αυξημένη θνησιμότητα σε σχέση με τα ζώα που προσκομίζονται σε εγρήγορση.
Η αντιμετώπιση του συνδρόμου περιλάμβάνει μέτρα αναζωογόνησης όπως την αποσυμπίεση της διάτασης και η χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών για την αποκατάσταση της αιμοδυναμικής αστάθειας του ασθενούς. Μετα την πάροδο 1-2 ωρών από την αναζωογόνηση θα πρέπει να αναληφθεί χειρουργική αντιμετώπιση που έχει ως σκοπό την αποκατάσταση της στροφής, τη διερεύνηση της κατάστασης του τοιχώματος του στομάχου, την αντιμετώπιση νεκρώσεων στο τοίχωμα του στομάχου και την αποτροπή υποτροπής που γίνεται με τη διενέργεια γαστροπηξίας. Η μη διενέργεια γαστροπηξίας βρέθηκε ότι προκαλεί υποτροπή του συνδρόμου σε ποσοστό 80%. Η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση αντιμετώπιση αυξάνει το ποσοστό επιβίωσης στο 80-90%. Η διενέργεια γαστρεκτομής, σπληνεκτομής και η εμφάνιση αρρυθμιών αυξάνει τη θνησιμότητα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30%. εκτροκαρδιογραφικό έλεγχο για τουλάχιστον 24 ώρες και να λαμβάνουν θεραπεία με ενδοφλέβια υγρά μέχρι να ανανήψουν πλήρως. 
Πρόσφατα ή εισαγωγή της προφυλακτικής γαστροπηξίας, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ την τελευταία πενταετία, στους σκύλους με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης του συνδρόμου, αποδείχτηκε ότι μειώνει σημαντικά τη θνησιμότητα. Η προφυλακτική γαστροπηξία θα πρέπει να προσφέρεται από τους κτηνιάτρους στους πελάτες τους και να γίνεται παράλληλα με την στείρωση του σκύλου ή επ’ευκαιρία μιας ερευνητικής λαπαροτομής ή σε σκύλους που υποβάλονται σε σπληνεκτομή. Η λαπαροσκοπική γαστροπηξία αποτελεί την τελευταία λέξη της χειρουργικής αφού συνδυάζει την αποτελεσματικότητα με το ελάχιστο τραύμα.