Λογότυποσ κυνοπαιδεία
English
Αρχική Σελίδα
copyright 2006-Cynopedia.com

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Cynopedia, μια προσπάθεια που από την αρχή έχει να αντιμετωπίσει σοβαρές προκλήσεις, που τις δημιουργεί ο ίδιος ο τίτλος.
Πρώτα απο όλα το συνθετικό pedia, όπως encyclopedia, από την Ελληνική λέξη παιδεία (μόρφωση, αγωγή, εκπαίδευση), αφού οι γνώσεις που θα επεξεργάζεται πρέπει να είναι κατανοητές στο ευρύ κοινό (αυτή άλλωστε είναι και η αξία του διαδικτύου), χωρίς όμως να χάνεται και η επιστημονική τους εγκυρότητα.
Μετά, το πρώτο συνθετικό Cyno, από την Ελληνική λέξη Κύων, που πρέπει να αναφερθεί σε ένα κατοικίδιο ζώο για το οποίο έχουν γραφτεί σχεδόν τα πάντα. Kαι λέω σχεδόν γιατί ύστερα από συμβίωση 40 χρόνων με τον σκύλο-κύνα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι παραμένει ο μεγάλος γνωστός-άγνωστος. Δεδομένου ότι όταν τον μελετάμε δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να εκφράζουμε ανθρωποκεντρικές αντιλήψεις περί τρόπου ζωής και όχι του ζώου.
Σπάνια ο σκύλος-κύων μελετήθηκε σαν μια ύπαρξη με την οποία μοιραζόμαστε τον πλανήτη γη και όχι σαν μια ακόμη ιδιοκτησία του ανθρώπου. Μία εποχή που το ζώο αποτέλεσε αντικείμενο βιολογικής έρευνας ως αυτόνομη ύπαρξη, είναι η εποχή της Ελληνικής αρχαιότητας. Τότε ανακαλύφθηκαν ζωολογικές γνώσεις, που δημιούργησαν αξίες και δεδομένα τα οποία εμείς σήμερα χρησιμοποιούμε χωρίς όμως να γνωρίζουμε το νόημά τους, πολλές φορές μάλιστα το αλλοιώνουμε.
Παράδειγμα η λέξη ζώον, που ενώ σημαίνει ύπαρξη-ον με θερμοκρασία (ζέον ύδωρ - νερό που βράζει), σε αντίθεση με τον νεκρό που δεν έχει θερμοκρασία, εμείς σήμερα την χρησιμοποιούμε υποτιμητικά τις περισσότερες φορές.
Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι η ίδια η ονομασία του ζώου,. Σήμερα χρησιμοποιούμε την λέξη σκύλος, από το ρήμα σκυλεύω που σημαίνει λαφυραγωγώ τον φονευθέντα εχθρό (σκυλεύματα των Περσών, στον Μαραθώνα). Και όμως κατά την αρχαιότητα η ονομασία ήταν Κύων, από το ρήμα κύω, δημιουργώ ζωή (κυοφορούσα γυνή). Γι’ αυτό άλλωστε και όταν τα ταξινομούσαν σε ομάδες έδιναν θηλυκούς προσδιορισμούς (Μολοττικαί κύναι, Χαονίδες κύναι, Θρηϊκές κύναι, Λάκαιναι κύναι, Κρήσσαι κύναι).
Μην νομίζετε όμως ότι αυτή η αντίληψη περί τον σκύλο-κύνα υπήρξε μόνον κατά την Ελληνική αρχαιότητα. Υπήρξε και σε άλλους πολιτισμούς, π.χ. των Αζτέκων, όπου πίστευαν ότι ο άνθρωπος είναι μέρος και όχι κατακτητής της φύσης. Παράδειγμα, το άγαλμα που βλέπετε και βρίσκεται στο Μουσείο της πόλης του Μεξικού, το οποίο παριστάνει μια γυναίκα να θηλάζει ένα κουτάβι. Μία συνήθεια που παρατηρήθηκε πρόσφατα και σε φυλές του Αμαζονίου.
Η μέθοδος παρουσίασης της σχέσης του canis familiaris με τον homo sapiens στην cynopedia θα είναι ίδια με αυτήν που εισήγαγε ο ιδρυτής της βιολογίας, Αριστοτέλης, στην ενότητα Περί ζώων Ιστορίαι, που αποτελείται από τα βιβλία Περί ζώων μορίων, Περί ζώων κινήσεως, Περί ζώων γενέσεως και Περί ζώων πορείας.